زندگینامه زینالدین زیدان؛ از کودکی تا افسانه شدن در دنیای فوتبال
زینالدین زیدان: داستان یک اسطوره آرام از کوچههای مارسی تا قلههای فوتبال جهان
نام زینالدین زیدان نیازی به معرفی ندارد. او نه تنها یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال است، بلکه در عرصه مربیگری نیز به همان اندازه خیرهکننده ظاهر شده. از زمینهای خاکی مارسی تا نیمکت پرافتخار رئال مادرید، زیدان همواره نمادی از آرامش، مهارت و اقتدار بوده است. هر جا نام او شنیده شود، چیزی جز درخشش به ذهن نمیآید. اگر شما هم شیفته این پدیده بیتکرار هستید، در ادامه با نگاهی عمیقتر و داستانیتر به زندگی او همراه ما باشید.
تولد یک ستاره: کودکی در میان مهاجران مارسی
زینالدین زیدان در ۲۳ ژوئن ۱۹۷۲ در شهر مارسی، فرانسه به دنیا آمد. او پنجمین فرزند خانوادهای مسلمان بود که با امید به آیندهای بهتر، خاک زادگاه خود در الجزایر را ترک کرده و در فرانسه ساکن شده بودند. زیدان در دل محلهای شلوغ و پر از تضادهای فرهنگی بزرگ شد؛ جایی که فوتبال برای او نه یک تفریح، بلکه راهی برای نجات و اثبات خود بود.
همان دوران کودکی، استعداد ذاتیاش در فوتبال توجه یک استعدادیاب محلی را جلب کرد و همین باعث شد پایش به باشگاه کن باز شود؛ باشگاهی که اولین سکوی پرتابش به دنیای حرفهای فوتبال بود. پیش از رسیدن به ۱۷ سالگی، زیدان با پیراهن کن درخشید و خود را به عنوان یک گوهر نایاب به همگان معرفی کرد.
بوردو: آغاز پرواز به سوی اوج
در سال ۱۹۹۲، زیدان به تیم بوردو پیوست. چهار سال حضور او در بوردو، دوره شکوفایی کامل استعدادهایش بود. هواداران تیم به زودی لقب “زیزو” را برای او انتخاب کردند؛ لقبی که با او ماندگار شد و بعدها به یکی از نمادهای جهانیاش تبدیل گشت.
طی این چهار سال، زیدان در ۱۵۷ بازی لیگ برای بوردو به میدان رفت و موفق شد ۳۲ گل به ثمر برساند. او نه تنها به عنوان یک بازیساز خلاق، بلکه به عنوان رهبر پنهان تیم، چشمها را خیره کرد و زمینه انتقالش به تیمی بزرگتر را فراهم نمود.
یوونتوس: ایستگاه صعود به قلههای اروپایی
سال ۱۹۹۶، باشگاه یوونتوس ایتالیا با پرداخت مبلغ سه میلیون دلار، زیدان را به خدمت گرفت. این انتقال آغازگر فصلی جدید و درخشان در کارنامه زیدان بود. در تورین، تحت هدایت مارچلو لیپی، او در کنار ستارگانی چون الساندرو دلپیرو، دیدیه دشان و ادگار داویدز، به درخششی استثنایی دست یافت.
در پنج سال حضورش در یوونتوس، او دو بار قهرمان سری آ شد و در سالهای ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید (هرچند در هر دو فینال موفق به قهرمانی نشد). زیدان در این دوران، نه تنها به یکی از بهترین بازیکنان اروپا، بلکه به یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فوتبال جهان تبدیل شد. او در مجموع، با پیراهن یووه در ۱۵۱ بازی حضور یافت و ۲۴ گل به ثمر رساند.
انتقال طلایی به رئال مادرید: عصری کهکشانی
سال ۲۰۰۱ یکی از تاریخیترین نقل و انتقالات دنیای فوتبال را رقم زد: زیدان با رقم بیسابقه ۷۴ میلیون یورو به رئال مادرید پیوست؛ رقمی که تا ده سال بعد هم رکورددار باقی ماند. این انتقال نه تنها نشانهای از ارزش زیدان بود، بلکه نماد آغاز دورهای جدید و پر از ستاره در کهکشانیها محسوب میشد.
زیدان در این تیم در کنار بازیکنان بزرگی چون دیوید بکهام، روبرتو کارلوس، لوئیس فیگو، رائول و رونالدو بازی کرد و نقشی محوری در ایجاد دوران طلایی “گالاکتیکوس” داشت. اوج درخشش او در این تیم، در فینال لیگ قهرمانان اروپا سال ۲۰۰۲ رقم خورد؛ جایی که با ضربهای تماشایی (که هنوز در حافظه فوتبالدوستان باقی مانده)، گل پیروزی را به بایر لورکوزن زد تا اولین قهرمانیاش در اروپا را جشن بگیرد.
زیدان درباره پیوستنش به رئال میگوید: «در مراسم شامی در موناکو، فلورنتینو پرس روی دستمالی برایم نوشت: “میخواهی بیایی؟” و من روی تکه کاغذی جواب مثبت دادم.» او با پیراهن شماره ۵ رئال مادرید تا پایان دوران بازیگریاش درخشید و همانجا کفشهایش را آویخت.
خداحافظی با چمن سبز: اولویت خانواده
در پایان فصل ۲۰۰۶، زیدان تصمیم دشوار خداحافظی از فوتبال را اعلام کرد. او در اینباره گفت: «مدتها به این تصمیم فکر کردهام. گرچه قدرت بدنیام هنوز مورد تحسین است، اما احساس میکنم دیگر زمان آن رسیده تا برای خانوادهام وقت بگذارم.» زیدان با صراحت اعتراف کرد که برای فوتبال فداکاریهای زیادی کرده و حالا نوبت آن است که اولویت را به خانه و عزیزانش بدهد.
شکوه و جنجال در تیم ملی فرانسه: از قهرمانی تا اخراج جنجالی
زیدان با ملیت دوگانه الجزایری-فرانسوی، تصمیم گرفت پیراهن تیم ملی فرانسه را به تن کند. او در سال ۱۹۹۳ به مدال برنز بازیهای مدیترانه با تیم زیر ۲۱ سالههای فرانسه دست یافت و اولین بازیاش برای تیم بزرگسالان را در سال ۱۹۹۴ انجام داد. دوران ملی او سرشار از افتخار بود، اما با یک رسوایی فراموشنشدنی به پایان رسید.
در فینال جام جهانی ۲۰۰۶، ضربه سر معروف او به سینه مارکو ماتراتزی، که در پی توهینی شخصی رخ داد، به اخراج زیدان از بازی انجامید و شانس قهرمانی را از فرانسه گرفت. زیدان بعدها با پشیمانی گفت: «افتخار نمیکنم به آنچه انجام دادم. ولی آن حادثه بخشی از زندگی من است؛ بخشی که باید با آن کنار آمد.» با این حال، درخشش او در جام جهانی ۱۹۹۸ و دو گلی که در فینال به برزیل زد و فرانسه را قهرمان جهان کرد، هرگز از یادها نخواهد رفت.
زندگی عاشقانه و خانوادگی: پشتوانه یک اسطوره
زیدان در دوران جوانی با ورونیک، دختری اسپانیایی و رقصنده، آشنا شد و با او ازدواج کرد. حاصل این پیوند، چهار پسر است که همگی پا جای پای پدر گذاشته و فوتبالیست حرفهای شدهاند.
همسر زیدان روایت میکند که ابتدا به خاطر تفاوتهای دینیشان (زیدان مسلمان و ورونیک مسیحی)، زیدان از ادامه رابطه خودداری کرد. اما پس از شناخت عمیقتر، ورونیک نیز به اسلام گروید و این عشق را با روح و اعتقاد خود پیوند زد. زیدان با لبخند از خاطرات کودکی فرزندانش میگوید که چطور با او در خانه کوچکشان فوتبال بازی میکردند و اجازه نمیدادند لحظهای از توپ دور بماند.
آغاز دوران مربیگری در اوج: رکوردی بیسابقه در اروپا
ژانویه ۲۰۱۶، پس از برکناری رافائل بنیتز، زیدان به عنوان سرمربی تیم اصلی رئال مادرید منصوب شد. او در همان نخستین فصل، توانست قهرمانی اروپا را برای سیزدهمین بار به رئال هدیه دهد. او سپس در دو فصل بعدی نیز این عنوان را تکرار کرد و رکوردی بینظیر را به نام خود ثبت کرد: سه قهرمانی پیاپی در لیگ قهرمانان اروپا، که حتی بزرگترین مربیان تاریخ نیز از دستیابی به آن ناتوان ماندهاند.
در کنار آن، سوپرکاپها، جامهای باشگاهی و قهرمانیهای داخلی را هم به کلکسیون افتخاراتش افزود. اما در پایان فصل ۲۰۱۸، به دلیل اختلافات با مدیریت باشگاه و جدایی رونالدو، تصمیم گرفت کنارهگیری کند.
زیدان درباره فشار مربیگری گفته است: «این کار انرژی زیادی از آدم میگیرد. شما باید تصمیم بگیرید، پاسخ دهید، تحلیل کنید… زندگیام کاملاً وقف تیم شده بود. حالا وقت آن است کمی زندگی کنم.»
رویای نیمکت آبی فرانسه: یک هدف نهایی
زیدان بارها اعلام کرده که آرزوی بزرگش مربیگری در تیم ملی فرانسه است. او در این باره میگوید: «امیدوارم روزی به این افتخار نائل شوم. برای من، تیم ملی چیزی فراتر از یک تیم است؛ بخشی از هویت من است.»
خانواده، فوتبال و فلسفه زندگی زیدان
زیدان همیشه گفته که دو چیز برایش اهمیت اساسی دارد: خانواده و فوتبال. با اینکه از مستطیل سبز خداحافظی کرده، همچنان در دنیای فوتبال حضوری پررنگ دارد و تحولات آن را با دقت دنبال میکند.
در پاسخ به سوالی درباره مقایسه خودش با کریستیانو رونالدو، زیدان با لبخند پاسخ داد: «واضح است که من بهترم! اما راستش را بخواهید کریستیانو خیلی از من بهتر است، با فاصله زیاد. و من هیچ مشکلی با این موضوع ندارم.» این پاسخ، فروتنی و واقعبینی او را به نمایش میگذارد.
تأثیر و اهمیت زینالدین زیدان: فراتر از آمار و جامها
تأثیر و اهمیت زینالدین زیدان در تاریخ فوتبال، فراتر از آمارها، گلها و جامهاست. او نه تنها یک ستاره بزرگ در زمین فوتبال بود، بلکه به یک نماد فرهنگی، اجتماعی و اخلاقی تبدیل شد که حضورش از مرزهای ورزش عبور کرد و در قلب تاریخ ماندگار گشت. در ادامه، نگاهی تحلیلی و عمیقتر به اهمیت و تأثیر زیدان میاندازیم:
نماد تلفیق فرهنگها: زیدان، فرزند مهاجران الجزایری در فرانسه، در دورانی که مسئله مهاجرت، نژادپرستی و تبعیض قومی از مسائل جدی اجتماعی فرانسه بود، به عنوان یک چهره محبوب ملی توانست دیوارهای تعصب را فرو بریزد. قهرمانی فرانسه در جام جهانی ۱۹۹۸ با درخشش زیدان، برای بسیاری نماد «فرانسهای نوین» با پذیرش تنوع فرهنگی بود. او نماد امید برای میلیونها جوان مهاجر و اقلیت شد که با دیدن موفقیتش دریافتند میتوانند در جامعهای که گاه آنها را نمیپذیرد، بدرخشند و مورد احترام واقع شوند.
بازتعریف نقش شماره ۱۰: پیش از زیدان، شماره ۱۰ سنتی اغلب بازیکنی نمایشی و تکنیکی بود؛ اما زیدان این نقش را با عمق ذهنی، تعادل، قدرت فیزیکی و هوش تاکتیکی بازتعریف کرد. او ترکیبی نادر از هنر، نظم، قدرت و تفکر در میدان بود. بازیاش آرام اما مرگبار، تکنیکی اما بدون تکلف، زیبا اما کاربردی بود. او نشان داد که خلاقیت میتواند با فروتنی و انضباط همراه باشد.
رهبری در سکوت: زیدان برخلاف بسیاری از ستارههای پر سر و صدای فوتبال، فردی کمحرف، آرام و درونگرا بود. او از طریق عمل، نه کلمات، رهبری میکرد. حضورش در میدان، آرامشی در دل همتیمیها و لرزشی در دل حریفان ایجاد میکرد. این نوع رهبری بیادعا و مؤثر، الگوی جدیدی از هدایتگری ورزشی ارائه داد.
نقطه اتصال دو نسل از فوتبال: زیدان در دورهای درخشان کرد که فوتبال در حال گذار از سبک کلاسیک به دوران مدرن بود. او حلقه اتصال دو نسل بود؛ از یک سو مهارتهای تکنیکی و کلاسیک را با خود داشت، و از سوی دیگر با علم روز فوتبال، سرعت، تاکتیک و مدیریت بازی همگام بود. حضورش در هر تیمی، به معنای ارتقاء سطح کیفی آن تیم بود.
مربیگری بدون تجربه کلاسیک، با نتایج استثنایی: در دنیای مربیگری حرفهای که معمولاً نیازمند سالها تجربه است، زیدان با کارنامهای تقریباً خالی وارد صحنه شد و در همان سالهای ابتدایی، موفق شد سه بار پیاپی رئال مادرید را قهرمان اروپا کند؛ رکوردی بیسابقه که حتی بزرگترین مربیان تاریخ نیز از دستیابی به آن ناتوان ماندهاند. او بدون فریاد، بدون نمایشهای اغراقآمیز کنار خط، تنها با اعتبار شخصیت، شناخت انسانی از بازیکنان، و درک کامل از بازی، تیمش را هدایت کرد. به نوعی، او مربیگری را از یک شغل خشک به یک هنر روانشناختی بدل کرد.
تجسم فروتنی در عصر ستارهسالاری: در زمانهای که اغلب ورزشکاران و مربیان به خودنمایی در رسانهها و شبکههای اجتماعی روی آوردهاند، زیدان همواره از هیاهو دوری کرده است. او مصاحبههای محدودی داشته، زندگی شخصیاش را به ندرت رسانهای کرده، و همواره کوشیده فوتبال، نه شهرت، در مرکز توجه قرار گیرد.
تأثیر فراتر از زمین بازی: زیدان یک مرجع فرهنگی است. چهرهاش روی مجلات مد، تندیسهای موزهها، و دیوارهای گرافیتی خیابانهای جهان نقش بسته است. نام او نه تنها برای فوتبالدوستان، بلکه برای جامعهشناسان، روانشناسان و تاریخنگاران نیز حائز اهمیت است. ماجرای ضربه سر او در جام جهانی ۲۰۰۶ به یک «رخداد فرهنگی» تبدیل شد که هنوز هم مورد تحلیل و تأمل است: ترکیبی از خشم، شرافت، غرور و انسانیت در یک لحظه.
حقایق جالب و دانستنیهای جذاب درباره زیدان: آنچه شاید نمیدانستید
ریشه نام «زینالدین»: نام کامل او زینالدین یزید زیدان است. «زینالدین» در زبان عربی به معنای “زینت دین” است و نامی مذهبی و سنتی به شمار میآید. جالب اینکه برخلاف ظاهر آرامش، این نام قدرتمند و باوقار نیز بخش مهمی از هویت فرهنگی او را شکل داده است.
علاقه شدید به جودو!: در کودکی، زیدان علاوه بر فوتبال، علاقه شدیدی به ورزش جودو داشت. او در فرانسه مدتی این ورزش رزمی را تمرین میکرد و حتی کمربند نیز داشت. خودش بعدها گفته بود که جودو به او در کنترل تعادل و تمرکز در میدان فوتبال کمک کرده است.
زیدان و نینتندو!: در دهه ۹۰، شرکت ژاپنی نینتندو از تصویر زیدان برای تبلیغ کنسولهای بازی خود در اروپا استفاده کرد. زیدان در آن زمان هنوز به شهرت جهانی نرسیده بود، اما چهرهاش برای نسل گیمبازهای فرانسوی آشنا بود!
تنها بازیکنی که سه بار مرد سال فیفا شد و کفش طلا نگرفت: زیدان در سالهای ۱۹۹۸، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳ به عنوان بهترین بازیکن سال فیفا انتخاب شد، اما برخلاف بسیاری از اسطورهها، هرگز برنده کفش طلای اروپا (به دلیل بیشترین گل زده) نشد. دلیلش هم روشن است: او بازیسازی بینظیر بود، نه مهاجم.
علاقه خاص به سینما و فیلمهای قدیمی: زیدان به شدت به سینمای کلاسیک علاقه دارد. از فیلمهای محبوب او میتوان به آثار فلینی، کوروساوا و فرانسوا تروفو اشاره کرد. او گفته بود در اوقات فراغت عاشق تماشای فیلمهای هنری سیاه و سفید است.
زیدان و هنر مدرن!: در سال ۲۰۰۶، یک هنرمند الجزایریتبار، مجسمهای بزرگ از لحظه ضربه سر زیدان به ماتراتزی ساخت. این مجسمه بعدها در موزه هنر مدرن دوحه به نمایش درآمد و تبدیل به یکی از پرحاشیهترین آثار هنری قرن بیست و یکم شد!
زندگی بدون شبکههای اجتماعی: برخلاف اغلب چهرههای بزرگ فوتبال، زیدان تا مدتها هیچ حساب رسمی در شبکههای اجتماعی نداشت. او از حضور در فضای مجازی پرهیز میکرد و زندگی خصوصیاش را به شدت از رسانهها دور نگه میداشت.
عاشق موسیقی راک!: زیدان از جوانی علاقه زیادی به موسیقی راک کلاسیک و بلوز داشته است. از گروههای مورد علاقهاش میتوان به پینک فلوید (Pink Floyd)، لد زپلین (Led Zeppelin) و ایسی/دیسی (AC/DC) اشاره کرد. این علاقه شاید با شخصیت پیچیده و درونگرای او هماهنگ باشد.
زیدان، پدر چهار پسر فوتبالیست: او و همسرش ورونیک صاحب چهار پسر به نامهای انزو، لوکا، تئو و الیاز هستند. هر چهار پسر او وارد دنیای فوتبال حرفهای شدهاند، و انزو و لوکا مدتی در تیمهای رئال مادرید هم حضور داشتند.
فلسفه زیدان در یک جمله: وقتی از زیدان پرسیدند که مهمترین چیزی که فوتبال به تو آموخته چیست، او پاسخ داد: «اینکه با سکوت هم میشود قوی بود.»
عاشق نوشیدنی چای نعناع!: با وجود اینکه در فرانسه بزرگ شده، زیدان علاقه شدیدی به نوشیدن چای نعناع سنتی الجزایری دارد. او گفته است این چای را همسرش به سبک مادرش درست میکند و هر صبح بدون آن روزش را شروع نمیکند.
کفش محبوبش؟: زیدان در اغلب بازیهای مهم خود از مدل خاصی از کفشهای Adidas Predator Mania استفاده میکرد که بعدها به افتخار او نسخه طلایی این کفشها تولید شد. این مدل امروز یک کالای کلکسیونی کمیاب است.
زیدان هرگز اخطار نمیداد؛ مگر در مواقع بحرانی!: در طول دوران بازیاش، با اینکه تکنیکی و حرفهای بود، ۱۴ بار کارت قرمز دریافت کرد؛ آماری که نشاندهندهی جنبه خشنی است که معمولاً کمتر دربارهاش صحبت میشود. در لحظات خاص، خشم درون او فوران میکرد.
تنها بازیکنی که در دو فینال جام جهانی گل زده است: زیدان در فینال جام جهانی ۱۹۹۸ دو گل با ضربه سر به برزیل زد، و در فینال ۲۰۰۶ نیز تنها گل فرانسه را از روی نقطه پنالتی به ایتالیا وارد کرد. او یکی از معدود بازیکنانی است که در دو فینال جام جهانی گل زدهاند.
دعوت به دربار شاه مراکش!: در دوران بازیگریاش، شاه محمد ششم مراکش از زیدان دعوت رسمی کرد تا مهمان ویژه دربار سلطنتی باشد. شاه مراکش، که خود عاشق فوتبال بود، زیدان را الگویی برای نسل جوان مراکشی و عرب دانسته بود.
صحبتهای زیدان درباره مسی: جادوگری در زمین
زیدان درباره لیونل مسی، با تحسین فراوان میگوید:
“یک شماره ۱۰ باید مثل تو کمی جادوگری بلد باشد! شماره ۱۰ رهبر تیم است، آن رهبر باید مانند تو موقعیت ایجاد کند. با این حال تو با همه تفاوت داری چون میتوانی اتفاقات بازی را چند ثانیه زودتر از بقیه ببینی. من هم تا حدی چنین قابلیتی را داشتم و ۱ ثانیه از بقیه جلوتر بودم ولی تو ۳ ثانیه از بقیه جلوتری! تو قبل از دریافت توپ میدانستی که میخواهی چه کاری انجام دهی. شماره ۱۰ باید اینگونه باشد.”
صحبتهای مسی درباره زیدان: تحسین متقابل اسطورهها
لیونل مسی نیز در تحسین زیدان میگوید:
“تو برای من یکی از بهترین فوتبالیستهای تاریخ هستی و همیشه تحسینت کردهایم. زمانی که در رئال مادرید بودی تو را دنبال میکردم، هر چند وقتی مربی شدی خیلی ما را آزار دادی! رئال کهکشانی تو که قهرمان لیگ قهرمانان شد را دنبال میکردم. تیم فوقالعادهای داشتی که عالی بازی میکرد. وقتی بازی میکردی، کلاس، هنر و جادوگری را به طور همزمان داشتی. با این که تو پیراهن شماره ۱۰ رئال را به تن نمیکردی، اما در این پست بازی میکردی و به آن معنای خاص و متفاوتی بخشیدی.”
“گل تو به لورکوزن در لیگ قهرمانان، گلهای ماندگارت در جام جهانی، فینالی که مقابل برزیل داشتی، دریبلهای رولتی تو، گلازوی تو مقابل والنسیا و… کارهایی که تو انجام دادی برای تمام علاقهمندان به فوتبال لذتبخش و ماندگار بوده است. از تماشای تو بسیار لذت بردم ولی در عین حال، رنج زیادی هم کشیدم، چون هوادار بارسلونا بودم و هستم. جدا از اینها، بازیکنان بزرگی مثل تو فراتر از باشگاهها و تیمهای ملی هستند. فکر میکنم من و تو همیشه انسانهای متواضعی بودهایم که به همه احترام گذاشتهایم.”
دوران مربیگری زیدان از زبان خودش: چالش و افتخار در بالاترین سطح
زیدان درباره دوران مربیگریاش و آرزوهای آیندهاش میگوید:
“میخواهم چرخه حضور در تیم ملی فرانسه را تکمیل کنم. تیم ملی فرانسه را به عنوان بازیکن میشناسم و این بهترین اتفاقی است که برای من رخ داده چون تیم ملی اوج قله است. امروز من مربی هستم و تیم ملی در ذهن من عمیقاً نقش بسته است. میخواهم به مربیگری ادامه دهم، و بعد از آن، چرا که نه، میتوانم بخشی از پروژهای باشم که رهبری آن را به عهده دارم، مثل ریاست یک باشگاه یا مدیر یک شرکت.”
او از لحظات لذتبخش مربیگری چنین تعریف میکند: “در تمرینات همکاری با این بازیکنان استثنایی بود. همیشه خنده و لذت را داشتیم. از تماشای بازیهای تمرینی کوچک و بازی تک ضرب مودریچ، کروس و بنزما لذت میبردم. در تمرینات فصل ۲۰۱۷/۲۰۱۶ برای انتخاب ترکیب تیم، سردرد میگرفتم!”
زیدان خاطرهای از جشن قهرمانی با بازیکنانش را نقل میکند: “وقتی کریستیانو در رم گلزنی کرد، همه بازیکنان به سمت من آمدند تا به آغوشم بپرند. این برای من دلگرمی بود. میتوانید در تصاویر ببینید که شکل یک بچه شدهام. به عنوان بازیکن چنین لحظاتی را تجربه کردهام اما در دوران مربیگری سطح دیگری است.”
“من یک قهرمان هستم”: فلسفه پیروزی زیدان
“سه قهرمانی پیاپی! این زیباترین اتفاق است. همه چیز تا پایان فوقالعاده بود. کاملترین پیروزی ما مقابل یوونتوس بود. در آن فینال، بین دو نیمه راضی نبودم. میخواستم بیشتر از کنارهها حرکت کنیم. همه چیز را در اختیار داشتیم. در نیمه دوم با مودریچ و کارواخال در یک سمت و مارسلو در سمتی دیگر واقعاً خوب کار کردیم. در نیمه دوم ۳ گل به ثمر رساندیم. ۱۰ دقیقه اول را در دست گرفتیم و آنها را خفه کردیم. از جلو پرس میکردیم و خیلی دوست دارم که تیمم را اینگونه ببینم. برو و توپ را از جلو بگیر و گلوی تیم حریف را فشار بده! همیشه نمیتوان عجله کرد.”
“تعجب نمیکنم که خیلی زود پس از منصوب شدن به عنوان سرمربی رئال مادرید، فاتح لیگ قهرمانان شدم، چون وقتی کاری را انجام میدهم، برای کسب پیروزی است. من یک برنده هستم. برای بردن زندگی میکنم. همواره پیروز نمیشویم، اما تمام تلاشم را میکنم تا پیروز شویم. وقتی برنده میشوم، تعجب نمیکنم چون تمام تلاشم را کردهام. زحمت کشیدهام؛ و وقتی تلاش کردهاید، حق دریافت پاداشش را هم دارید.”
“به عنوان بازیکن، ساعت ۹ به تمرین میرفتم و ساعت ۱۳ بعد از ظهر خارج میشدم. به عنوان مربی، ساعت ۸ میرفتم، و اغلب ۱۱ شب برمیگشتم. گاهی اوقات، از نظر فیزیکی در خانه بودم، اما ذهنم در ورزشگاه میماند. من از قبل به تمرینات روز بعد فکر میکردم، و اینکه به بازیکنان چه باید بگویم.”
“فتح لیگ قهرمانان اروپا به عنوان بازیکن و مربی متفاوت است. به عنوان سرمربی، ما مسئول هستیم. نه تنها مسئول ۲۵ بازیکن، بلکه یک باشگاه، باشگاهی به نام رئال مادرید، که یک موسسه است. بار مسئولیت سنگینی است که یک بازیکن چنین باری را متحمل نمیشود.”
وقار یک اسطوره جاودان
زیدان تنها یک بازیکن یا مربی بزرگ نیست؛ او روایت زندهای از قدرت اراده، خویشتنداری، فداکاری و انسانبودن است. چه در لباس شماره ۵ رئال و چه در کتوشلوار مربیگریاش، همیشه در او چیزی فراتر از مهارت ورزشی به چشم میخورد: وقار.