پژمان جمشیدی؛ از دنیای فوتبال تا بازیگری و زندگی شخصی
از زمین فوتبال تا سینما؛ زندگی و حرفه پژمان جمشیدی
پژمان جمشیدی در ۱۰ شهریور ۱۳۵۶ در تهران و در یک خانواده فرهنگی متولد شد. پدرش دبیر زیستشناسی (با سوابق ورزشی در کشتی و کوهنوردی) و مادرش آموزگار بود.
با وجود جو علمی خانه و موفقیت تحصیلی برادرش (که در دانشگاه شریف پذیرفته شد)، علاقه پژمان به فوتبال غالب بود. او در رشته مهندسی عمران شروع به تحصیل کرد اما پس از گذراندن ۱۱۰ واحد، دانشگاه را برای دنبال کردن رویای فوتبالش رها کرد.
دوران طلایی در فوتبال: از پرسپولیس تا تیم ملی
جمشیدی فوتبال حرفهای را از نوجوانی در باشگاه دارایی و سپس کشاورز آغاز کرد. استعداد او به سرعت دیده شد و پس از درخشش در سایپا، به تیم ملی جوانان و امید دعوت شد.
اوج کارنامه فوتبالی: در سال ۱۳۷۹، او به تیم پرستاره پرسپولیس تحت هدایت علی پروین پیوست. پژمان به عنوان یک دفاع راست سرعتی و تکنیکی، به بازیکن ثابت تیم تبدیل شد، نزدیک به ۱۰۰ بازی انجام داد و قهرمانی در اولین دوره لیگ برتر (فصل ۸۱-۱۳۸۰) را تجربه کرد.
درخشش در پرسپولیس، راه او را به تیم ملی بزرگسالان باز کرد. او توسط میروسلاو بلاژویچ دعوت شد و ۱۳ بازی ملی در کارنامهاش ثبت کرد.
پس از جدایی از پرسپولیس، او برای پاس تهران (در دوران سربازی)، استیل آذین و فولاد خوزستان بازی کرد و نهایتاً در سال ۱۳۸۸ از دنیای فوتبال خداحافظی نمود.
تولد یک ستاره: ورود غیرمنتظره به بازیگری
پس از خداحافظی، در حالی که پژمان به مربیگری فکر میکرد، یک حضور کوتاه در سریال «ساختمان پزشکان» (به کارگردانی سروش صحت)، مسیر زندگیاش را عوض کرد.
نقطه عطف: سریال «پژمان» سروش صحت و پیمان قاسمخانی، بزرگترین ریسک زندگی جمشیدی را به او پیشنهاد دادند: بازی در نقش اصلی سریالی به نام «پژمان» که قرار بود داستان زندگی خود او باشد.
پژمان در این باره میگوید:
“در ابتدا قرار نبود اسم سریال «پژمان» باشد یا حتی من بازی کنم. اما پیمان (قاسمخانی) شرط گذاشت که فیلمنامه را فقط در صورتی مینویسد که یک فوتبالیست [خودم] بازی کند. با اینکه بزرگترین ریسک زندگیام بود، به نویسندهها اطمینان کردم و خدا را شکر جواب داد.”
این سریال که تصویری طنزآمیز از دوران پساشهرت یک فوتبالیست ارائه میداد، به موفقیتی چشمگیر دست یافت و پژمان جمشیدی را این بار نه به عنوان فوتبالیست، که به عنوان یک بازیگر محبوب به خانههای مردم برد.
فتح گیشه: از «خوب، بد، جلف» تا «دینامیت»
موفقیت «پژمان» آغازی بر یک دوران پرکار در سینما بود:
زوج محبوب کمدی: فیلم «خوب، بد، جلف» (۱۳۹۴) به کارگردانی پیمان قاسمخانی، زوج هنری پژمان جمشیدی و سام درخشانی را شکل داد که به یکی از پولسازترین ترکیبهای سینمای ایران تبدیل شد.
پادشاه گیشه: او با بازی در فیلمهای پرفروشی مانند سهگانه «تگزاس» و به خصوص «دینامیت» (۱۳۹۷)، جایگاه خود را به عنوان ستاره شماره یک کمدی و تضمینکننده فروش فیلمها تثبیت کرد. «دینامیت» به پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران در دوران همهگیری کرونا تبدیل شد.
بازگشت موفق به تلویزیون: او با سریال محبوب «زیرخاکی» (در نقش فریبرز باغبیشه) بار دیگر به تلویزیون بازگشت و این مجموعه تا چهار فصل تمدید شد.
تجربه مجریگری: جمشیدی در اجرا نیز موفق بود. برنامه اینترنتی «کلاسیکو» (ساخته عادل فردوسیپور) با حضور او و علی دایی، رکورد پربینندهترین برنامه اینترنتی را شکست و تاکشوی «پیشگو» نیز مورد توجه قرار گرفت.
زندگی شخصی و راز ازدواج نکردن
یکی از پرسشهای همیشگی از پژمان جمشیدی، موضوع ازدواج اوست. او که اکنون در دهه چهل زندگی خود به سر میبرد، همچنان مجرد است.
او در گفتگوی مشهورش با مهران مدیری در برنامه «دورهمی»، دلیل این موضوع را اینگونه توضیح داد:
“شرایط طوری بود که برادرم در سال ۷۹ از ایران رفت و خواهرم هم زود ازدواج کرد. من نخواستم پدر و مادرم تنها باشند… راحت بودم سهتایی با هم زندگی میکردیم. شاید شعار به نظر برسد، اما دوست نداشتم از آن خانه جدا شوم… البته الان که چهل سال را رد کردهام، گاهی فکر میکنم که آدم نیاز دارد در آینده تنها نباشد.”
او معتقد است برای ازدواج، ملاک خاصی ندارد و مهم این است که “قلاب دل آدم یکجا گیر کند”.